உயிராபத்தினை ஏற்படுத்தும் நீர் வெறுப்பு நோய்

தற்போது நாட்டில் பூனைகள் மூலம் நீர்வெறுப்பு நோய் பரவும் வீதம் கணிசமான அளவு அதிகரித்துள்ளதாகச் சுகாதாரப் பிரிவினர் எச்சரிக்கை விடுத்துள்ளனர். கடந்த வருடம் நாட்டில் பதிவான நீர்வெறுப்பு நோயாளிகளில் பெரும்பாலானோருக்கு, வீதியோரங்களில் உள்ள கட்டாக்காலி நாய்கள் கடித்ததால் அல்லாமல், வீடுகளில் செல்லப் பிராணிகளாக வளர்க்கப்படும் பூனைகள் கடித்ததாலேயே இந்நோய் பரவியுள்ளதாகச் சுகாதாரப் பிரிவினர் வெளிப்படுத்தியுள்ளனர். முன்பெல்லாம் தெருநாய்கள் மூலமே இந்நோய் பரவியது, ஆனால் தற்போது வீடுகளில் வளர்க்கப்படும் பூனைகள் மற்றும் நாய்கள் மூலம் பரவுவது அதிகரித்துள்ளது. குறிப்பாக கொழும்பு, கம்பஹா போன்ற மாவட்டங்களில் பூனை கீறல் மூலம் தொற்று ஏற்படுவது கண்டறியப்பட்டுள்ளது. இந்நிலையில் நீர் வெறுப்பு நோய் எவ்வாறு ஏற்படுகின்றது, எவ்வாறு பரவுகின்றது என்பது பற்றி இப்பதிவு விளக்குகின்றது.

1.சொல்மயக்கம் –  நீர் வெறுப்பு நோய்?? விசர் நாய்க்கடி நோய்?? எது சரியானது

பலரும் நினைப்பது போன்று நாய் கடித்தால் மட்டும் தான் நீர் வெறுப்பு நோய் உண்டாகும் என்பது உண்மையான விடயம் அல்ல. நாய், பூனை, கீரி … போன்ற பாலூட்டி விலங்கினங்கள் கடித்தால் அல்லது நகத்தினால் கீறினால் நீர் வெறுப்பு நோய்/ ரேபிஸ் உண்டாகலாம். எனவே வெறி நாய்க்கடி நோய் என்ற சொற்பதம் பொருத்தம் அற்றது. 

2. நீர் வெறுப்பு நோய் நோய் (Rabies) என்றால்என்ன?

நீர் வெறுப்பு நோய் நோய் என்பது விலங்குகளிடமிருந்து மனிதர்களுக்குப் பரவக்கூடிய ஒரு வைரஸ் நோயாகும். இது பெரும்பாலும் பாதிக்கப்பட்ட ஒரு விலங்கு கடிப்பதன் மூலம் பரவுகிறது. இந்நோய்க்கான அறிகுறிகள் தென்படத் தொடங்கியவுடன், இது உயிருக்கு நிச்சயமான ஆபத்தை (மரணம்) விளைவிக்கும். இருப்பினும், வைரஸ் பாதிப்பு ஏற்பட்டவுடன் முறையான மற்றும் உடனடித் தடுப்பு சிகிச்சையைப் பெறுவதன் மூலம் இதை 100% தடுக்க முடியும். இந்த வைரஸ் மனிதர்கள் உட்பட அனைத்து பாலூட்டிகளையும் தாக்கக்கூடியது. இது பாலூட்டிகளின் மத்திய நரம்பு மண்டலத்தைத் தாக்கி, மூளையில் கடுமையான வீக்கத்தை (Acute encephalitis) உண்டாக்கி மரணத்திற்கு வழிவகுக்கிறது.

3. இலங்கையில் நீர் வெறுப்பு நோயின் தற்போதைய நிலை

• இலங்கையில் நீர் வெறுப்பு நோய் ஒரு தொடர்ச்சியான பொதுச் சுகாதாரப் பிரச்சினையாக இருந்து வருகிறது. கடந்த பத்து ஆண்டுகளில், இந்நோயால் ஏற்படும் மரணங்களின் எண்ணிக்கை ஆண்டுக்கு 25-30 என்ற அளவில் காணப்படுகிறது.
• நாட்டில் ஆண்டுதோறும் சுமார் 250,000 விலங்கு கடிச் சம்பவங்கள் பதிவாகின்றன.
• சுமார் 100,000 க்கும் அதிகமானோர் அரச மருத்துவமனைகள் மூலம் தடுப்பூசி (ARV) மற்றும் நோய் எதிர்ப்புச் சீரம் (RIG) போன்ற சிகிச்சைகளைப் பெற்றுக்கொள்கின்றனர்.

4. எவ்வாறான விலங்குகள் கடிப்பதன் மூலம் நீர் வெறுப்பு நோய் உண்டாகும்

நாய்கள், பூனைகள், நரிகள், கீரிகள், கால்நடைகள் மற்றும் குதிரைகள் உட்பட அனைத்து பாலூட்டிகளுக்கும் இந்நோய் வரலாம். பெருச்சாளிகள் (bandicoots) மூலமும் இது பரவக்கூடும்

5. நீர் வெறுப்பு நோய் விலங்குகளிடம் காணப்படும் ஆரம்ப அறிகுறிகள்

• நடத்தையில் மாற்றம்.
• சோர்வு (Lethargy).
• காய்ச்சல்.
• உணவு மற்றும் தண்ணீரை மறுத்தல்.
• விழுங்குவதில் சிரமம்.
• வாந்தி, வயிற்றுப்போக்கு.
• அதிகப்படியான எச்சில் வடிதல்.
• அடிக்கடி மலம் அல்லது சிறுநீர் கழிக்க முயற்சித்தல்.
• குரைக்கும் சத்தம் மாறுபடுதல்.
• தாடை தொய்வடைதல் (Dropped jaw).

6. நீர் வெறுப்பு நோய் நோயின் இரண்டு வகைகள்

நாய் மற்றும் பூனை போன்ற விலங்குகளிடம் நீர் வெறுப்பு நோய் இரண்டு வடிவங்களில் காணப்படும்

1. தீவிரமானவடிவம்(Furious Form)

இந்த வகை பாதிப்புள்ள விலங்குகள் பின்வரும் அறிகுறிகளைக் காட்டும்:

• அதிகமான ஆக்ரோஷம் மற்றும் குரைத்தல்.
• பயம் மற்றும் அமைதியற்ற தன்மை.
• குறிக்கோளின்றி அங்கும் இங்கும் அலைதல்.
• எதிரே தென்படும் எதையும் கடித்தல்.
• உடலில் வலிப்பு ஏற்படுதல்.

2. அமைதியானவடிவம்(Dumb Form)

இந்த வகை பாதிப்புள்ள விலங்குகள் பின்வரும் அறிகுறிகளைக் காட்டும்:

• குழப்பமான நிலையில் இருத்தல் மற்றும் தனிமையை நாடுதல் (மற்றவர்களிடமிருந்து விலகி இருத்தல்).
• உடல் உறுப்புகள் அல்லது கால்கள் பகுதியளவோ அல்லது முழுமையாகவோ செயலிழத்தல் (Paralysis), இதனால் நடக்க முடியாமல் போதல்.

முக்கிய குறிப்பு: இந்த இரண்டு வகை நீர் வெறுப்பு நோய் பாதிப்புகளும் இறுதியில் விலங்கின் மரணத்திலேயே முடியும்.

7. இந்நோய் எவ்வாறு பரவுகிறது?

• பெரும்பாலான சந்தர்ப்பங்களில், நீர் வெறுப்பு நோய்யால் பாதிக்கப்பட்ட விலங்கின் உமிழ்நீர், கடி அல்லது பிறாண்டல் மூலம் உடலில் நுழையும்போது இந்த வைரஸ் பரவுகிறது.
• ஏற்கனவே உள்ள காயங்கள் அல்லது சிராய்ப்புகளை விலங்கு நக்குவதன் மூலமோ, அல்லது கண்கள், வாய், மூக்கு போன்ற மென்மையான சவ்வுகளில் (Mucous membranes) உமிழ்நீர் படுவதன் மூலமோ பரவலாம்.
• வைரஸ் கடித்த இடத்தில் உள்ள தசை செல்களில் பெருகி, பின்னர் நரம்புகள் வழியாக மத்திய நரம்பு மண்டலத்தை அடைகிறது. அங்கிருந்து இதயம், அட்ரீனல் சுரப்பிகள் மற்றும் உமிழ்நீர் சுரப்பிகள் போன்ற மற்ற உறுப்புகளுக்குப் பரவுகிறது.
• அடைவு காலம் (Incubation period): கிருமி உடலில் நுழைந்து அறிகுறிகள் தோன்றுவதற்கு பொதுவாக 1 முதல் 3 மாதங்கள் எடுக்கும். சில நேரங்களில் இது ஒரு வாரத்திற்கும் குறைவாகவோ அல்லது அரிதாக ஒரு வருடத்திற்கு மேலாகவோ இருக்கலாம்.

 8. நீர் வெறுப்பு நோய் உடலினுள் ஏற்படுத்தும் மாற்றங்கள்

நீர் வெறுப்பு நோய் வைரஸ் இரத்தத்தின் மூலம் பரவாது; இது நரம்புகள்வழியாகவே பயணிக்கிறது.

1. விலங்கு கடித்த இடத்தில் தசை திசுக்களில் வைரஸ் முதலில் தங்கும்.
2. பின்னர் அங்கிருந்து நரம்புகளை சென்றடைந்து, முதுகு தண்டுவடம் வழியாக மூளையை நோக்கி நகரும் (நாளுக்கு சுமார் 12-24 மி.மீ வேகத்தில்).
3. மூளையை அடைந்ததும் கடுமையான அழற்சியை (Encephalitis) உண்டாக்கும்.

மூளையிலிருந்து உமிழ்நீர் சுரப்பிகளுக்கு வைரஸ் மீண்டும் பரவுவதால், கடிபட்டவரின் உமிழ்நீரிலும் வைரஸ் வெளியேறத் தொடங்கும்.

9. நீர் வெறுப்பு நோய் நோய்த்தொற்றுஏற்படும்அபாயமற்றசந்தர்ப்பங்கள்

பின்வரும் சந்தர்ப்பங்கள் பொதுவாகத் தொற்று பாதிப்புடையவையாகக் கருதப்படுவதில்லை

1. பாதிக்கப்பட்ட விலங்கின் உமிழ்நீர் காயங்களற்ற தோலில் படுதல் (இருப்பினும் சோப்பு போட்டு கழுவுவது அவசியம்).
2. விலங்கைக் கொஞ்சுதல், குளிப்பாட்டுதல் அல்லது அது பயன்படுத்திய பாத்திரங்களைத் தொடுதல்.
3. விலங்கு உண்ட உணவின் எஞ்சிய பகுதியை உண்ணுதல்.
4. விலங்கு விழுந்து இறந்த கிணற்று நீரைப் பருகுதல்.
5. பாதிக்கப்பட்ட பசு அல்லது ஆட்டின் காய்ச்சாத பாலைக் குடித்தல் (இருப்பினும் இது தவிர்க்கப்பட வேண்டும்).
6. ஊர்வன (பாம்பு, பல்லி), நீர்வீழ்வன மற்றும் பறவைகள் கொத்துதல்.
7. வீட்டு எலிகள் கடித்தல்

10. விலங்கு கடித்தால் என்ன செய்ய வேண்டும்?

• காயத்தைக் கழுவுதல்: கடித்த இடத்தை உடனடியாக சோப்பு மற்றும் ஓடும் நீரைப் பயன்படுத்தி குறைந்தது 15 நிமிடங்கள் நன்றாகக் கழுவ வேண்டும். இது காயத்தில் உள்ள அழுக்கு மற்றும் கிருமிகளை அகற்ற உதவும்.
• கிடைக்கப்பெற்றால் 70% மதுசாரம் (alcohol solution) அல்லது போவிடோன்-அயோடின் (povidone-iodine) தடவவும்
• இரத்தப்போக்கை கட்டுப்படுத்துதல்: காயத்திலிருந்து இரத்தம் வந்தால், சுத்தமான துணி அல்லது கட்டு பயன்படுத்தி அழுத்தவும்.
• மருத்துவ உதவியை நாடுதல்: காயம் சிறியதாக இருந்தாலும், தாமதிக்காமல் உடனடியாக ஒரு மருத்துவரை அணுக வேண்டும். மருத்துவர் காயத்தை மதிப்பீடு செய்து, தேவையான சிகிச்சைகள் மற்றும் நீர் வெறுப்பு நோய் தடுப்பு ஊசிகள் அல்லது டெட்டனஸ் ஷாட்கள் போன்றவற்றை பரிந்துரைப்பார் .
• விலங்கைப் பற்றிய தகவல்கள்: முடிந்தால், கடித்த விலங்கின் வகை, அதன் உரிமையாளர் பற்றிய தகவல்கள் மற்றும் விலங்கின் தடுப்பூசி விவரங்களை மருத்துவரிடம் தெரிவிக்கவும். இது சிகிச்சை முறையை தீர்மானிக்க உதவும்.
• விலங்கைக் கண்காணித்தல்:
  • இந்தக் கண்காணிப்பானது ஒரு பொறுப்பான மற்றும் விவேகமான நபரால் மேற்கொள்ளப்படுவது மிகவும் முக்கியம்.
  • குறிப்பிட்ட அந்த விலங்கை 14 நாட்கள் முழுமையாகத் தினமும் கண்காணிக்க வேண்டும்.
  • விலங்கின் நடத்தையில் ஏதேனும் மாற்றம் தெரிந்தாலோ, நோய் அறிகுறிகள் தென்பட்டாலோ, விலங்கு இறந்துவிட்டாலோ அல்லது காணாமல் போய்விட்டாலோ உடனடியாக மருத்துவமனைக்குத் தெரியப்படுத்த வேண்டும்.
  • கடித்த விலங்குக்குத் தடுப்பூசி போடப்பட்டிருக்காவிட்டால், 14 நாட்கள் கண்காணிப்புக் காலம் முடிந்தவுடன் அதற்கு உடனடியாகத் தடுப்பூசி போடப்பட வேண்டும்.

கண்காணிப்புக் காலத்தில் ஏதேனும் அசாதாரண மாற்றங்களைக் கண்டால், தயக்கமின்றி உங்கள் பகுதி சுகாதார வைத்திய அதிகாரி (MOH) அல்லது பொது சுகாதாரப் பரிசோதகரைத் தொடர்பு கொள்ளவும்.

•  நீர் வெறுப்பு நோய் அறிகுறிகள்: காய்ச்சல், தலைவலி, குமட்டல், வாந்தி, தசைப் பிடிப்பு, காயத்தைச் சுற்றி கூச்ச உணர்வு போன்ற ரேபீஸ் அறிகுறிகள் தோன்றினால் உடனடியாக மருத்துவ உதவியை நாட வேண்டும்.
• ஏனைய விலங்குகளுக்கான பாதுகாப்பு: நீர் வெறுப்பு நோய் உள்ள விலங்குடன் தொடர்பிலிருந்த ஏனைய விலங்குகளைத் தனிமைப்படுத்த வேண்டும். அந்த விலங்குகளுக்கு ஏற்கனவே தடுப்பூசி போடப்பட்டிருந்தால், உடனடியாக மீண்டும் ஒரு தடுப்பூசி (Revaccinated) போட்டு 45 நாட்கள் கண்காணிக்க வேண்டும்.

11. நீர் வெறுப்பு நோயைத் தடுப்பதற்கான வழிமுறைகள்

இலங்கையில் நீர் வெறுப்பு நோய் பரவுவதற்கு முக்கியக் காரணியாக நாய்கள் விளங்குகின்றன. எனவே, நாய்கள் மூலம் பரவும் நீர் வெறுப்பு நோயை கட்டுப்படுத்துவதே மனிதர்களைப் பாதுகாப்பதற்கான சிறந்த வழியாகும்.

• தடுப்பூசி செலுத்துதல்: இதுவே மிகச்சிறந்த தடுப்பு முறையாகும். அனைத்து நாய்களுக்கும் ஆண்டுதோறும் தடுப்பூசி போடப்பட வேண்டும். குட்டி நாய்களுக்குப் பிறந்து 4-6 வாரங்களுக்குள் முதல் தடுப்பூசியும், அதிலிருந்து 3 மாதங்களில் இரண்டாவது தடுப்பூசியும் போடப்பட வேண்டும். பின்னர் ஆண்டுதோறும் ‘பூஸ்டர்’ (Booster) ஊசிகளைத் தொடர வேண்டும்.
• பதிவேடுகளைப் பேணுதல்: செல்லப் பிராணிகள் (நாய்கள் மற்றும் பூனைகள்) தடுப்பூசி போட்டதற்கான அட்டவணையைச் சரியாகப் பராமரிக்க வேண்டும். கடித்த சந்தர்ப்பங்களில் இதை மருத்துவரிடம் காண்பிப்பது அவசியம்.
• சமூக நாய்கள் (Community Dogs): பாடசாலைகள், கோயில்கள் மற்றும் பொது இடங்களில் வாழும் நாய்களுக்கு உணவளிப்பவர்கள், அவற்றுக்கு ஆண்டுதோறும் தடுப்பூசி போடப்படுவதை உறுதி செய்ய வேண்டும். இதற்காக சுகாதார அமைச்சின் (Ministry of Health) பிராந்திய MOH அலுவலகங்கள் நடத்தும் தடுப்பூசித் திட்டங்களைப் பயன்படுத்தலாம்.
• பொறுப்பான வளர்ப்பு: தெரியாத அல்லது வீதியிலுள்ள நாய்க்குட்டிகளை வீட்டிற்கு கொண்டு வருவதைத் தவிர்க்கவும். வளர்ப்பு நாய்கள் மற்றவர்களுக்குத் தொந்தரவு தராத வகையில் வளர்க்கப்பட வேண்டும்.

12. நீர் வெறுப்பு நோய் தொடர்பான சட்டவிதிமுறைகள்

இலங்கையின் ரேபீஸ் கட்டளைச் சட்டம் (Rabies Ordinance) மற்றும் பொதுத் தொல்லைக் கட்டளைச் சட்டத்தின் (Nuisance Ordinance) படி, செல்லப் பிராணிகளால் பொதுமக்களுக்குச் சுகாதார அச்சுறுத்தல் ஏற்படாமல் இருப்பதை உறுதி செய்வது உரிமையாளரின் சட்டபூர்வமான கடமையாகும். தவறும்பட்சத்தில் சிவில் மற்றும் குற்றவியல் ரீதியான சட்ட நடவடிக்கைகளுக்கு உரிமையாளர்கள் பொறுப்பாவார்கள்.

விலங்கு கடித்தால் காயம் சிறியதா பெரியதா என்று பார்க்காமல் உடனடியாக அரச வைத்தியசாலையை அணுகுவது உயிருக்கு பாதுகாப்பு அளிக்கும். இலங்கை சுகாதார அமைச்சின் கீழ் உள்ள அனைத்து பிரதான வைத்தியசாலைகளிலும் இதற்கான தடுப்பூசிகள் இலவசமாக வழங்கப்படுகின்றன