ஆழ்கடலின் அமைதிக்குள் மறைந்த மரணம்!!!

மாலைதீவில் அண்மையில் இடம்பெற்ற ஆழ்கடல் நீர்மூழ்கல் விபத்து உலகளவில் பெரும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியுள்ளது. சுமார் 50–60 மீட்டர் ஆழத்தில் உள்ள கடல்குகைகளை (Sea Caves) ஆராய்வதற்காகச் சென்ற ஐந்து இத்தாலிய நீர்மூழ்கல் வீரர்கள் காணாமல் போனதுடன், அவர்களின் உடல்களை மீட்க முயன்ற மாலத்தீவு இராணுவ மீட்பு நீர்மூழ்கல் வீரரும் உயிரிழந்தார்.

இந்தச் சம்பவம் ஒரு சாதாரண “மூழ்கி இறப்பு” (Simple Drowning) அல்ல. மனித உடலின் இயல்பான உடற்தொழிலியல் செயல்பாடுகள், கடலழுத்த மாற்றங்கள், சுவாச வாயு இயற்பியல், நரம்பியல் மாற்றங்கள் மற்றும் மனஅழுத்தப் பதில்கள் (Panic responses) ஆகியவை ஒன்றோடொன்று இணைந்து எவ்வாறு ஒரு பேரழிவை (Cascade Failure) உருவாக்குகின்றன என்பதற்கான மிக முக்கிய எடுத்துக்காட்டு இதுவாகும். ஒரு தடயவியல் நோயியல் நிபுணரின் (Forensic Pathologist) பார்வையில், இந்த மரணங்களைப் புரிந்துகொள்ள முதலில் “நீர்மூழ்கலின் போது மனித உடலில் இயல்பாக என்ன நடைபெறுகிறது?” என்பதை அறிவது அவசியமாகிறது.

நீர்மூழ்கல் நேரத்தில் மனித உடலில் இயல்பாக என்ன நடக்கிறது?

1. கடலழுத்தம் – நீர்மூழ்கலின் மைய அறிவியல்

நிலத்தின் மேற்பரப்பில் மனித உடல் ஒரு வளிமண்டல அழுத்தத்தில் (1 ATM – Atmosphere) இயங்குகிறது. ஆனால் கடலுக்குள் செல்லும் போது ஒவ்வொரு 10 மீட்டர் ஆழத்திற்கும் சுமார் 1 ATM அழுத்தம் வீதம் அதிகரிக்கிறது.

• மேற்பரப்பு: 1 ATM
• 10 மீட்டர்: 2 ATM
• 20 மீட்டர்: 3 ATM
• 30 மீட்டர்: 4 ATM
• 50 மீட்டர்: 6 ATM

இதன் அடிப்படையில், 50–60 மீட்டர் ஆழத்தில் மனித உடல் சாதாரண நிலத்தை விட ஆறு மடங்கு அதிகமான அழுத்தத்திற்குள் செயல்பட வேண்டியிருக்கும். இந்த அதிகரித்த அழுத்தமானது நுரையீரல், காதுகள், இரத்தத்தில் கரையும் வாயுக்கள், இதயம் மற்றும் மூளை உள்ளிட்ட உடலின் அனைத்துப் பாகங்களையும் நேரடியாகப் பாதிக்கிறது.

2. Scuba Regulator உயிரைக் காப்பாற்றுவது எப்படி?

மனிதன் நேரடியாக ஆழ்கடலில் சுவாசிக்க முடியாது; காரணம், வெளிப்புற நீரழுத்தம் நுரையீரலைச் சுருக்கிவிடும். இதனைத் தடுப்பதற்காகவே Scuba Regulator எனப்படும் அழுத்தச் சீராக்கி பயன்படுத்தப்படுகிறது. இந்தக் கருவி சுற்றியுள்ள நீரழுத்தத்திற்குச் சமமான அழுத்தத்தில் காற்றை வழங்குகிறது. (உதாரணமாக, 30 மீட்டர் ஆழத்தில் 4 ATM அழுத்தத்தில் காற்றை வழங்கும்). இதனால் நுரையீரல் இயல்பாக விரிவடைந்து சுவாசம் சாத்தியமாகிறது.

ஆனால் ஆழம் அதிகரிக்கும் போது காற்று மிகவும் அடர்த்தியாக (Dense) மாறுவதால், சுவாசிப்பதற்கு அதிக தசை உழைப்பு தேவைப்படும். இதனால் கார்பன் டைஆக்சைடு (CO2) உடலில் தேங்கி, மூச்சுத்திணறல் அதிகரிக்க வாய்ப்புள்ளது.

3. நைட்ரஜன் உடலுக்குள் ஏற்படுத்தும் மாற்றங்கள்

நாம் சுவாசிக்கும் காற்றில் சுமார் 21% ஆக்சிஜனும் 79% நைட்ரஜனும் உள்ளன. நிலப்பரப்பில் நைட்ரஜன் ஒரு மந்த வாயுவாக (Inert gas) உள்ளது. ஆனால், ஹென்றி விதியின் (Henry’s Law) படி, ஆழ்கடலின் அதிக அழுத்தத்தினால் நைட்ரஜன் இரத்தத்திலும் கொழுப்புத் திசுக்களிலும் மிக அதிகமாகக் கரையத் தொடங்குகிறது.

Diver பாதுகாப்பாகவும் மெதுவாகவும் மேலே வந்தால், இந்த நைட்ரஜன் மீண்டும் வாயுவாக மாறி நுரையீரல் வழியாகப் பாதுகாப்பாக வெளியேறும். ஆனால் மிக வேகமாக மேலே ஏறினால், அது குமிழிகளாக மாறி ஆபத்தை விளைவிக்கும்.

4. உடலின் இயற்கை பாதுகாப்பு முறை (Mammalian Diving Reflex )

குளிர்ந்த நீரில் முகம் மூழ்கும்போது உடலில் ஒரு இயற்கை பாதுகாப்பு செயல்முறை தொடங்குகிறது. இதன் போது இதயத் துடிப்பு குறைகிறது (Bradycardia), இரத்த ஓட்டம் மூளை, இதயம் போன்ற முக்கிய உறுப்புகளுக்கு மட்டுமே திருப்பப்படுகிறது, மற்றும் ஆக்சிஜன் சேமிக்கப்படுகிறது. இருப்பினும் மிக ஆழமான மற்றும் ஆபத்தான சூழல்களில் இந்த பாதுகாப்பு முறை போதுமானதாக இருப்பதில்லை.

5. காதுகள் மற்றும் உடலழுத்த சமநிலை (Ear Equalization)

நீருக்குள் இறங்கும் போது காதுக்குள் உள்ள காற்று சுருங்குகிறது. இதனால் divers மூக்கை அடைத்து ஊதுதல் (Valsalva Maneuver) அல்லது விழுங்குதல் மூலம் அழுத்தத்தை சமப்படுத்துகின்றனர். இந்த சமநிலை ஏற்படவில்லை என்றால், கடுமையான காதுவலி, நடுச்செவி இரத்தக்கசிவு அல்லது காது திரை கிழிதல் (Tympanic Membrane Perforation) ஏற்படலாம்.

6. உடல் வெப்பநிலை மாற்றங்கள் (Hypothermia)

நீர் காற்றை விட 25 மடங்கு வேகமாக உடல் வெப்பத்தை உறிஞ்சுகிறது. இதனால் உடல் வெப்பம் மிக வேகமாக குறையக்கூடும் (Hypothermia). இது தசைச் செயல்பாட்டைக் குறைப்பதுடன், சிந்தனைத் திறனை மந்தமாக்கி, சோர்வை அதிகரிக்கும்.

மாலைதீவு சம்பவத்தில் ஏன் உயிரிழப்புகள்??

1. ஆழ்கடல் குகை Diving (Cave Diving)

50–60 மீட்டர் ஆழத்தில் குகை diving செய்வது சாதாரண பொழுதுபோக்கு diving அல்ல. இத்தகைய மிகவும் அபாயகரமான சூழலில்:

• ஆபத்து ஏற்பட்டால் நேரடியாகச் செங்குத்தாக மேலே வர முடியாது (No Overhead Clearance).
• குகைக்குள் வழி தவற வாய்ப்பு அதிகம்.
• நீர்மூழ்கி வீரர்களின் துடுப்புகள் மோதி குகை மண்படிவுகள் கலங்குவதால் பார்வைத் திறன் (Visibility) திடீரென முற்றிலும் பூஜ்ஜியமாகலாம்.

2. Nitrogen Narcosis (நைதரசன் மயக்கம்) – “ஆழத்தின் மயக்கம்”

40 மீட்டருக்குக் கீழ் செல்லும் போது, திசுக்களில் கரைந்த நைட்ரஜன் மூளையில் ஒரு மயக்க விளைவை (Anesthetic effect) ஏற்படுத்துகிறது. இது “Martini Effect” என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இதனால் சரியான தீர்மான திறன் குறையும், குழப்பம், திசைமாறுதல் மற்றும் காரணமற்ற பயம் அல்லது மிதமிஞ்சிய மகிழ்ச்சி (Euphoria) ஏற்படும். அனுபவமுள்ள diver கூட இதனால் தவறான முடிவுகளை எடுத்து, காற்று அளவைக் கண்காணிக்கத் தவறி வழிதவறக்கூடும்.

• குறிப்பு: இந்த நிலையை உடற்கூற்றுப் பரிசோதனையில் (Autopsy) நேரடியாகக் கண்டறிய முடியாது.

3. ஆக்சிஜன் நச்சுத்தன்மை (Oxygen Toxicity)

ஆழத்தில் ஆக்சிஜனின் பகுதி அழுத்தம் (Partial Pressure) 1.4 – 1.6 ATM வைத் தாண்டும் போது, அது நரம்பு மண்டலத்தைப் பாதிக்கும். இதனால் நீருக்குள் திடீர் வலிப்பு (Seizures) மற்றும் நினைவிழந்த நிலை ஏற்படும். நீருக்குள் வலிப்பு ஏற்பட்டால் Regulator வாயிலிருந்து விலகி, உடனடியாக மூழ்கி இறக்க நேரிடும்.

4. பீதி (Panic) மற்றும் காற்று தீர்தல்

குகைக்குள் வழிதவறும் போது ஏற்படும் தீவிர பயம் (Panic) காரணமாக, வீரர்கள் வேகமாகச் சுவாசிப்பார்கள் (Hyperventilation). இதனால் சில மணி நேரங்களுக்கு வர வேண்டிய சிலிண்டர் காற்று, சில நிமிடங்களிலேயே தீர்ந்துபோய் மூச்சுத்திணறல் ஏற்பட்டு மரணம் நிகழ்கிறது.

5. மிக வேகமான மேலேற்றம் மற்றும் Decompression Illness (DCS)

பயத்தின் காரணமாக divers அவசரமாக மேலே ஏற முயன்றால் (Rapid Ascent) இரத்தத்தில் கரைந்த நைட்ரஜன் வாயு, சோடா பாட்டிலைத் திறப்பது போல உடனே குமிழிகளாக (Gas Bubbles) மாறும். இக்குமிழிகள் மூளை மற்றும் இதயத்திற்குச் செல்லும் இரத்த நாளங்களை அடைப்பதால் (Arterial Gas Embolism – AGE) மற்றும் நுரையீரல் கிழிவடைவதால் (Pulmonary Barotrauma) உடனடி மரணம் நிகழ்கிறது.

மீட்பு வீரர் ஏன் உயிரிழந்தார்?

மீட்பு நடவடிக்கைகள் (Search and Recovery) சாதாரண diving-ஐ விட உடல் மற்றும் மன ரீதியாக மிகக் கடுமையானவை. மீட்பு diver:

• அதிதிடீரென ஆழத்திற்குச் செல்ல வேண்டியிருந்திருக்கலாம் அல்லது பலமுறை ஏறி இறங்கியிருக்கலாம் (Repetitive Diving).
• அதிக உடல் உழைப்பால் உடலில் கார்பன் டைஆக்சைடு தேங்கியிருக்கலாம்.
• அவர் உடல்களை மீட்டெடுத்து மேலே வந்தபின் சரிந்து விழுந்து (Collapse) உயிரிழந்தது, தீவிரமான Decompression Sickness (DCS), Arterial Gas Embolism (AGE) அல்லது கடுமையான குளிர் மற்றும் உழைப்பால் ஏற்பட்ட இதயம் சார்ந்த முடக்கம் (Cardiac Arrhythmia) ஆகியவற்றுடன் ஒத்துப் போகிறது.

தடயவியல் உடற்கூற்றுப் பரிசோதனை (Forensic Autopsy)

இவ்வாறான நீர்மூழ்கல் மரணங்களில் வழக்கமான உடற்கூறாய்வு மட்டும் போதாது. தடயவியல் மருத்துவ விசாரணையில் பின்வருவன முக்கியமாக ஆராயப்படும்:

• Post-mortem CT Scan / X-ray: திசுக்கள், இதயம் மற்றும் இரத்த நாளங்களில் காற்று/நைட்ரஜன் குமிழிகள் (Gas embolism) உள்ளதா என்பதைக் கண்டறிதல்.
• காது மற்றும் நுரையீரல் ஆய்வு: அழுத்த மாறுபாட்டால் ஏற்பட்ட பாரோட்ராமா (Barotrauma) மற்றும் நுரையீரல் வீக்கம் (Pulmonary Edema) உள்ளதா எனப் பார்த்தல்.
• Gas Analysis & Toxicology: சிலிண்டரில் இருந்த வாயுக்களின் கலவை (கார்பன் மோனாக்சைடு நச்சுத்தன்மை உள்ளதா) மற்றும் வீரர்களின் உடலில் வேறு ஏதேனும் மருந்துகள் உள்ளதா என ஆய்வு செய்தல்.
• Dive Computer பதிவுகள்: அவர்களின் டைவ் கம்ப்யூட்டரில் பதிவான ஆழம், நேரம் மற்றும் மேலேறிய வேகம் (Diving Profile) ஆகியவற்றை ஆய்வு செய்து விபத்தின் காட்சியை முழுமையாக மீளமைத்தல்.

முக்கியப் பாதுகாப்பு பாடங்கள்

1. ஆழம் அதிகமானால் அபாயமும் பல மடங்கு அதிகரிக்கும்: 40 மீட்டருக்குக் கீழே diving செய்வது முறையான தொழில்நுட்பப் பயிற்சி (Technical Diving) மற்றும் பிரத்யேக வாயுக்கலவைகள் (Trimix – Helium, Nitrogen, Oxygen) இல்லாமல் மேற்கொள்ளப்படக் கூடாது.
2. குகை நீர்மூழ்கல் (Cave Diving) மிக அபாயகரமானது: அவசரத்திற்குச் செங்குத்தாக மேலே வர முடியாத சூழலில், ஒரு சிறிய தவறும் மரணக் காரணியாக மாறும்.
3. அனுபவம் மட்டும் பாதுகாப்பை உறுதி செய்யாது: அதிகப்படியான தன்னம்பிக்கை சில நேரங்களில் ஆபத்தான எல்லைகளைத் தாண்டத் தூண்டும். உலகின் மிகச் சிறந்த நீர்மூழ்கி வீரர்களும் இத்தகைய விபத்துகளுக்கு உள்ளாகியுள்ளனர்.
4. மீட்பு நடவடிக்கைகளும் உயிருக்கு ஆபத்தானவை: உடல்களை மீட்பது என்பது உயிருடன் இருப்பவர்களை மீட்பதை விட கடினமானது மற்றும் ஆபத்தானது.

மாலத்தீவு சம்பவம் ஒரு சாதாரண விபத்து அல்ல. மனித உடல் இயல்பாகத் தாங்கக்கூடிய எல்லைகளைத் தாண்டிய சூழலில் நிகழ்ந்த ஒரு “சங்கிலித் தொடர் தோல்வி” (Cascade Failure) ஆகும். ஆழ்கடல் diving இல் அழுத்தம், நைட்ரஜன், ஆக்சிஜன், பீதி மற்றும் சோர்வு ஆகியவை ஒரே நேரத்தில் தாக்கும் போது மிகச் சிறிய தவறும் மரணமாக முடியும். “கடலை மனிதனால் ஒருபோதும் வெல்ல முடியாது; அதன் அறிவியலை மதித்து நடப்பதே உயிரைக் காக்கும்” என்பதே இந்தச் சம்பவம் உலகிற்கு உணர்த்தும் மிக முக்கிய பாடமாகும்.