மருத்துவஅறநெறியும் உண்ணாவிரதப் போராட்டமும்

உண்ணாவிரதப் போராட்டம் என்றால் என்ன?

உண்ணாவிரதப் போராட்டம் என்பது எதிர்ப்புத் தெரிவிப்பு அல்லது வற்புறுத்தலின் செயலாக உணவை,சில சமயங்களில் நீரையும் வேண்டுமென்றே மறுப்பதாகும். இது ஆரம்பத்தில் ஒரு மருத்துவ நிகழ்வு அல்ல. இது ஒரு தன்னிச்சையான மனிதச் செயலாகும், பெரும்பாலும் தீவிரமான அரசியல், சமூக அல்லது தனிப்பட்ட குறைகளின் பின்னணியில் இது மேற்கொள்ளப்படுகிறது. இருப்பினும், உடல் செயலிழக்கத் தொடங்கும் போது, அது ஒரு மருத்துவ நெருக்கடியாக மாறுகிறது.அந்தச் சந்திப்பில், மருத்துவர்கள் மருத்துவத்திலேயே மிகவும் நெறிமுறை சவாலான சூழ்நிலைகளில் ஒன்றில் தங்களைக் காண்கிறார்கள்.

சிறைச்சாலைகள், குடிவரவு தடுப்பு முகாம்கள், மனநலப் பாதுகாப்பு நிலையங்கள் மற்றும் பொதுச் சமூகத்தில் உண்ணாவிரதப் போராட்டங்கள் ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அவை அனைத்து கலாச்சாரங்களையும், அனைத்து எல்லைகளையும், அனைத்து சமூக வர்க்கங்களையும் கடந்து நிற்கின்றன. இதைக் கையாளும் மருத்துவருக்கு, “இந்த நோயாளிக்கு நான் எப்படி சிகிச்சை அளிப்பது?” என்ற கேள்விக்கு அப்பாற்பட்டு, “அவரது விருப்பத்திற்கு மாறாக இந்த நோயாளிக்கு சிகிச்சை அளிக்க எனக்கு உரிமை உண்டா?” என்ற அடிப்படை கேள்வி எழுகிறது.

உண்ணாவிரதப் போராட்டம் ஒரு சுருக்கமான வரலாறு

உண்ணாவிரதப் போராட்டங்களுக்கு நீண்ட மற்றும் சிக்கலான வரலாறு உண்டு. இடைக்கால அயர்லாந்தில், அநீதிக்கு எதிராக ‘ட்ரோஸ்காத்’ (Troscadh) என்று அழைக்கப்படும் சடங்கு ரீதியான உண்ணா நோன்பு சட்டத்திலும் அங்கீகரிக்கப்பட்டிருந்தது. இருபதாம் நூற்றாண்டில், பிரிட்டிஷ் சிறைகளில் இருந்த பெண் வாக்குரிமைப் போராட்டவாதிகள் (Suffragettes) தங்களுக்கு அரசியல் கைதி அந்தஸ்து வழங்கக் கோரி உண்ணாவிரதப் போராட்டங்களைப் பயன்படுத்தினர். 1981 இல் பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் பேச்சுவார்த்தை நடத்த மறுத்ததால், மேஸ் (Maze) சிறையில் பத்து ஆண்கள் உயிரிழந்ததன் மூலம், 1980 களில் ஐரிஷ் குடியரசு கைதிகள் இப்பிரச்சினையை உலகளாவிய கவனத்திற்குக் கொண்டு வந்தனர்.

இலங்கையில் அரசியல் கைதிகள், சிவில் ஆர்வலர்கள் மற்றும் நில உரிமைகள் முதல் கட்டாயக் காணாமலாக்கப்படல் வரையிலான குறைகளுக்குத் தீர்வு தேடும் தனிநபர்களால் உண்ணாவிரதப் போராட்டங்கள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. ஒவ்வொரு சந்தர்ப்பமும் மருத்துவ நிபுணர்களை ஒரு கடுமையான நெறிமுறை சங்கடத்திற்குள் தள்ளுகிறது.

உடலில் என்ன நடக்கிறது?

நெறிமுறை சார்ந்த ஆபத்துகளைப் புரிந்து கொள்ள, அதன் உடற் தொழிலியல்  (Physiology) மாற்றங்களை அறிவது அவசியம். நீண்டகால உண்ணாவிரதம் என்பது வெறும் செயலற்ற காத்திருப்பு அல்ல அது படிப்படியான உடற் தொழிலியல்  நெருக்கடியாகும்.

கட்டம் 1: முதல் 24-72 மணிநேரம்

உடல் முதலில் கல்லீரல் மற்றும் தசைகளில் உள்ள குளுக்கோஸ் (Glycogen) இருப்பைக் குறைக்கிறது. இரத்தத்தில் சர்க்கரை அளவு குறைகிறது. குளுக்கோஸை முதன்மையாகப் பயன்படுத்தும் மூளை, பசியின் உணர்வை வலுவாகத் தூண்டுகிறது. பசி உணர்வைப் பொறுத்தவரை இது மிகவும் அசௌகரியமான கட்டமாகும்.

கட்டம் 2: 3 நாட்கள் முதல் 3 வாரங்கள் வரை

உடல் கீட்டோசிஸ் (Ketosis) நிலைக்குள் நுழைகிறது, அதாவது ஆற்றலுக்காக உடலில் உள்ள கொழுப்புச் சேமிப்பை உடைக்கிறது. பசி உணர்வுகள் வியக்கத்தக்க வகையில் குறைகின்றன. நபர் ஓரளவு சாதாரணமாக இயங்குவது போல் உணரலாம். உடல் எடை இழப்பு துரிதமடைகிறது. கனியுப்பு சமநிலையின்மை (Electrolyte imbalances) குறிப்பாக குறைந்த சோடியம், பொட்டாசியம் மற்றும் பாஸ்பேட் உருவாகத் தொடங்குகின்றன.

கட்டம் 3: மூன்று வாரங்களுக்கு அப்பால்

கொழுப்புச் சேமிப்பு தீர்ந்தவுடன், உடல் இதயத் தசை உள்ளிட்ட தசைப் புரதங்களை நோக்கித் திரும்புகிறது. உறுப்புகளின் செயல்பாடு சீர்குலைகிறது. சிறுநீரகங்கள் செயலிழக்கக்கூடும். இதயத் துடிப்பு ஒழுங்கற்ற நிலை (Arrhythmias) ஏற்பட்டு, திடீர் மரணம் நிகழலாம். நரம்பியல் குறைபாடுகளான வலிப்பு, கோமா (நினைவிழந்த நிலை)  பின் தொடரலாம்.

ஆரம்ப உடல் எடை, நீரேற்ற நிலை (Hydration) மற்றும் தனிப்பட்ட வளர்சிதை மாற்ற மாறுபாடுகளைப் பொறுத்து இது மாறுபடினும், பொதுவாக உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தால் மரணம் 45 முதல் 70 நாட்களுக்குள் நிகழ்கிறது. முக்கியமாக கவனிக்க வேண்டியது இக்காலப்பகுதி உணவு தவிர்ப்பிணை மேற்கொண்டு நீரினை அருந்துபவர்களுக்கே. ஆனால் நீர் மற்றும் உணவினை தவிர்த்தால் மரணம் குறுகிய காலப்பகுதியில் நிகழும். மேலும் இக்காலப்பகுதி குறித்த நபரின் போசணை மற்றும் நீரேற்ற நிலை என்பவற்றில் தங்கியிருக்கும்

நீண்டகால உண்ணாவிரதத்தின் முக்கிய மருத்துவ சிக்கல்கள்

• கடுமையான தசை இழப்பு (இதயத் தசை உட்பட)
• எலக்ட்ரோலைட் சமநிலையின்மை (Hyponatraemia, Hypokalaemia, Hypophosphataemia)
• இதயத் துடிப்பு சீர்குலைவு மற்றும் திடீர் இதய மரணம்
• வெர்னிக்கேஸ் என்செபலோபதி (Wernicke’s encephalopathy – தியாமின் குறைபாடு)
• சிறுநீரக செயலிழப்பு
• நோய் எதிர்ப்புச் சக்தி குறைதல் மற்றும் தொற்று நோய் ஆபத்து
• ஊட்டச்சத்தை மீண்டும் தொடங்கும்போது ஏற்படும் ‘ரீஃபீடிங் சிண்ட்ரோம்’

மருத்துவ அறநெறி பதற்றம்

மருத்துவ அறநெறி நான்கு அடிப்படை கொள்கைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டது: சுயாட்சி (Autonomy), நற்பயன் (Beneficence), தீங்கிழைக்காமை (Non-maleficence) மற்றும் நீதி (Justice). உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தில், இக்கொள்கைகளில் இரண்டு நேரடியாக மோதுகின்றன.

சுயாட்சி (Autonomy)

ஒரு தகுதியுள்ள (Competent) முதிர்ந்த நபருக்கு ஊட்டச்சத்து உட்பட மருத்துவ சிகிச்சையை மறுக்க உரிமை உண்டு. இது மருத்துவர்களால் வழங்கப்படும் சலுகை அல்ல; இது சர்வதேச சட்டம் மற்றும் மருத்துவ அறநெறி குறியீடுகளில் அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஒரு அடிப்படை மனித உரிமை ஆகும். சிகிச்சையை மறுக்கும் உரிமை உயிர் காக்கும் சிகிச்சைக்கும் பொருந்தும். உணவை மறுக்கும் ஒரு தகுதியுள்ள நபருக்கு கட்டாயப்படுத்தி உணவளிப்பது, நெறிமுறை மற்றும் சட்ட ரீதியாக ‘தாக்குதல்’ (Assault) ஆகும்.

நற்பயன் மற்றும் தீங்கிழைக்காமை (Beneficence & Non-maleficence)

அதே நேரத்தில், மருத்துவரின் கடமை நோயாளியின் நல்வாழ்வை ஊக்குவிப்பதும் தீங்குகளைத் தவிர்ப்பதும் ஆகும். அதைத் தடுக்கும் வழிமுறைகள் இருந்தும், ஒரு நோயாளி நலிவடைந்து இறப்பதைப் பார்ப்பது, பெரும்பாலானோரை மருத்துவத் துறைக்கு ஈர்க்கும் அடிப்படை நோக்கத்தையே மீறுவதாக அமைகிறது. பல மருத்துவர்களுக்கு, சிகிச்சையளிக்காமல் இருப்பது மரியாதையாகத் தோன்றாமல், நோயாளியைக் கைவிடுவது போலத் தோன்றுகிறது. “சிகிச்சையை மறுக்கும் தகுதியுள்ள ஒரு உண்ணாவிரதப் போராட்டக்காரருக்கு கட்டாயப்படுத்தி உணவளிப்பது மருத்துவ சிகிச்சை அல்ல. அது ஒரு மனித உரிமை மீறல்.” இவ்வாறு தெரிவிப்பது மனித உரிமைகளுக்கான மருத்துவர்கள் அமைப்பு (PHR) ஆகும்.

இருப்பினும், வளர்சிதை மாற்றக் கோளாறு அல்லது மனநலக் குறைபாடு காரணமாக ஒரு நபர் தனது சுயநினைவை அல்லது தகுதியை இழக்கும்போது நெறிமுறைக் கணக்கீடு மாறுகிறது. அந்தப் புள்ளியில், உயிர் காக்கும் சிகிச்சையை வழங்குவதற்கான முன்னுரிமை மீண்டும் எழுகிறது.

உலக மருத்துவ சங்கம் (WMA) கூறுவது என்ன?

உலக மருத்துவ சங்கம் (WMA) தனது மால்டா பிரகடனத்தின் (Declaration of Malta) மூலம் உண்ணாவிரதப் போராட்டங்களை நேரடியாகக் கையாண்டுள்ளது. இது உண்ணாவிரதப் போராட்டக்காரர்களைக் கவனிக்கும் மருத்துவர்களுக்கான முதன்மை சர்வதேச நெறிமுறை கட்டமைப்பாகும். மால்டா பிரகடனம் பல முக்கிய விடயங்களை வலியுறுத்துகிறது

1. தகுதியுள்ள உண்ணாவிரதப் போராட்டக்காரர் உணவை மறுப்பதை மருத்துவர்கள் மதிக்க வேண்டும், அது மரணத்திற்கு வழிவகுத்தாலும் கூட.
2. ஒரு தகுதியுள்ள நபரின் வெளிப்படுத்தப்பட்ட விருப்பத்திற்கு மாறாக செயற்கையாக உணவளிப்பது ஒழுக்கக்கேடானது.
3. மருத்துவர்கள் தங்களது நோயாளிக்கான கடமையை விட அரசு, நிறுவனம் அல்லது முதலாளி மீதான இரட்டை விசுவாசத்திற்கு (Dual loyalties) இடம் கொடுக்கக் கூடாது.
4. தடுப்புக் காவலில் பணிபுரியும் ஒரு மருத்துவர், நிறுவனக் கட்டுப்பாட்டுக் கருவியாகத் தன்னைத் பயன்படுத்த அனுமதிக்கக் கூடாது.
5. சுயமுடிவெடுக்கும் தகுதி சந்தேகத்திற்குரியதாக இருக்கும்போது, முழுமையான மதிப்பீடு செய்யப்பட்டு ஆவணப்படுத்தப்பட வேண்டும்.

இலங்கை சூழல்

இலங்கையில், சிறைச்சாலைகள், சிவில் போராட்டங்கள் மற்றும் தனிநபர் குறைகளுக்குப் பதிலளிக்கும் வகையில் உண்ணாவிரதப் போராட்டங்கள் நடந்துள்ளன. நீதிமன்ற மருத்துவ அதிகாரிகள் (JMO) உட்பட மருத்துவ அதிகாரிகள், உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தில் ஈடுபடும் நபர்களை மதிப்பிட, சான்றளிக்க அல்லது அறிவுறுத்த அழைக்கப்படலாம். இலங்கைச் சட்டத்தில் கட்டாய உணவு ஊட்டுதலை நிர்வகிக்கும் ஒற்றை விரிவான சட்டம் இல்லை. எனவே சட்ட மற்றும் நெறிமுறை கட்டமைப்பு பின்வருவனவற்றால் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது:

• உறுப்புரை 13 இன் கீழ் வாழ்விற்கான உரிமை மற்றும் தனிப்பட்ட சுதந்திரத்தை உத்தரவாதம் செய்யும் இலங்கை அரசியலமைப்பு.
• தொழில்முறை நடத்தையை நிர்வகிக்கும் மருத்துவ (பதிவு, தரநிலைகள் மற்றும் தொழில்முறை நடத்தை) சட்டம்.
• சிகிச்சையை மறுப்பதற்கான பொதுச் சட்ட (Common Law) உரிமையிலிருந்து பெறப்பட்ட கோட்பாடுகள்.
• இலங்கை அரசாங்கத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட சிவில் மற்றும் அரசியல் உரிமைகளுக்கான சர்வதேச உடன்படிக்கை (ICCPR) மற்றும் சித்திரவதைக்கு எதிரான உடன்படிக்கை (CAT) உள்ளிட்ட சர்வதேச மனித உரிமை கடப்பாடுகள்.

நடைமுறையில், சிறைச்சாலைகளுக்குள் அல்லது அரசு நிறுவனங்களுக்குள் பணிபுரியும் மருத்துவ அதிகாரிகளுக்கு, நோயாளியின் விருப்பங்களுக்கு மாறாகவும் சர்வதேச நெறிமுறைத் தரங்களுக்கு முரணாகவும் தலையிடுமாறு சில நேரங்களில் அழுத்தம் கொடுக்கப்படுகிறது. இது தனிப்பட்ட மருத்துவரை கடுமையான தொழில்முறை மற்றும் தனிப்பட்ட ஆபத்தில் ஆழ்த்துகிறது.

தகுதியுள்ள ஒரு நோயாளிக்கு கட்டாயப்படுத்தி உணவளிக்குமாறு கேட்கப்படும் ஒரு மருத்துவர் மருத்துவ ரீதியான சிக்கலை எதிர்கொள்ளவில்லை .அவர் எதிர்கொள்வது மருத்துவ அறநெறி மற்றும் சட்ட ரீதியான சிக்கலாகும். அதற்கான சரியான பதில் வழிகாட்டுதலைப் பெறுவது, தெளிவாக ஆவணப்படுத்துவது மற்றும் கட்டாயத் தலையீடுகளை மறுப்பதாகும்.

மருத்துவ நிபுணர்களுக்கான நடைமுறை வழிகாட்டுதல்

உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தில் இருக்கும் ஒரு நபரை அணுகும் எந்தவொரு மருத்துவருக்கும் பின்வரும் கட்டமைப்பு பரிந்துரைக்கப்படுகிறது

1. தகுதியை மதிப்பிடுதல் (Assess Competence): அந்த நபர் தகவலறிந்த முடிவை எடுக்கும் திறன் கொண்டவரா என்பதைத் தீர்மானித்து தெளிவாக ஆவணப்படுத்தல்
2. முழுமையாகத் தெரிவித்தல் (Inform Fully): உண்ணாவிரதத்தைத் தொடர்வதால் ஏற்படும் மருத்துவ விளைவுகளை அந்த நபர் புரிந்துகொள்வதை உறுதிப்படுத்தவும். இது அவரது சொந்த மொழியில் செய்யப்படல்
3. முன்னேற்பாட்டு அறிக்கையை ஆவணப்படுத்துதல் (Document Advance Statement): நபர் தகுதியுடன் இருக்கும்போதே, அவர் சுயநினைவை இழந்தால் என்ன செய்ய வேண்டும் என்ற அவரது விருப்பங்களை ஆவணப்படுத்தி, சாட்சிகளுடன் கையொப்பம் பெறல்
4. கண்காணித்து, ஆதரவளிக்கத் தயாராக இருத்தல் (Monitor and Remain Available): நோயாளி குறிப்பிட்ட மருத்துவ தலையீடுகளுக்குச் சம்மதிக்கும்போது, தொற்றுநோய்கள் அல்லது வைட்டமின் குறைபாடுகள் போன்ற சிக்கல்களுக்கு சிகிச்சை அளித்தல்.
5. நிறுவன அழுத்தங்களை எதிர்த்தல் (Resist Institutional Pressure): சிறை அதிகாரிகள் அல்லது அரசு அதிகாரிகளால் கட்டாயப்படுத்தி உணவளிக்குமாறு கோரப்பட்டால், அதை மறுத்து உங்கள் தொழில்முறை அமைப்பின் (உதாரணமாக இலங்கை மருத்துவ சபை – SLMC) ஆதரவை நாடல்

பொதுமக்கள் தெரிந்து கொள்ள வேண்டியவை

பொதுமக்கள், உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தில் ஈடுபடுபவர்களின் குடும்பங்கள், ஊடகவியலாளர்கள் மற்றும் கொள்கை வகுப்பாளர்கள் பின்வரும் விடயங்களை  அறிந்திருப்பது முக்கியம்

• உண்ணாவிரதப் போராட்டம் என்பது ஒரு சட்டபூர்வமான செயலாகும். முதிர்ந்த நபர்களுக்கு அறுவை சிகிச்சை அல்லது மருந்தை மறுக்க உரிமை உண்டு போலவே உணவை மறுக்கவும் உரிமை உண்டு.
• மருத்துவத் துறை அந்தத் தேர்வை மீற வேண்டிய கட்டாயத்தில் இல்லை. உண்மையில், ஒப்புதல் இல்லாமல் அவ்வாறு செய்வது நெறிமுறை ரீதியாக தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது.
• உங்கள் அன்பிற்குரியவர் உண்ணாவிரதத்தில் இருந்தால், நீங்கள் அவரை ஒரு மருத்துவரிடம் பேசுமாறு வலியுறுத்தலாமே தவிர, சாப்பிடுமாறு சட்டப்படி கட்டாயப்படுத்த முடியாது.
• தடுப்புக் காவலில் உள்ள ஒருவருக்கு அவரது விருப்பத்திற்கு மாறாகக் கட்டாய உணவு அளிக்கப்பட்டதாக நீங்கள் நம்பினால், அது மனித உரிமை மீறலாகக் கருதப்படலாம்.
• கட்டாய உணவு ஊட்ட மறுக்கும் மருத்துவப் பணியாளர்கள் சர்வதேச நெறிமுறைத் தரங்களுக்கு இணங்கவே செயல்படுகிறார்கள், கடமை தவறி அல்ல.

உண்ணாவிரதப் போராட்டம் மருத்துவத் துறைக்கு ஒரு மிகக் கடுமையான மருத்துவ அறநெறிச் சவாலை முன்வைக்கிறது. இது வாழ்விற்கான உரிமையும், சுயநிர்ணய உரிமையும் சமமான மற்றும் பயங்கரமான விசையுடன் ஒன்றையொன்று இழுக்கும் ஒரு தருணமாகும். இதற்கு எளிய தீர்வு இல்லை. ஆனால் நபர்களுக்கான மரியாதை, தகுதி பற்றிய தெளிவு, உண்மையான மருத்துவப் பராமரிப்பு மற்றும் வற்புறுத்தலுக்கு எதிரான உறுதியான எதிர்ப்பு ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் அமைந்த ஒரு கட்டமைப்பு — மருத்துவர் இந்த இடத்தை நேர்மையுடன் கடந்து செல்ல அனுமதிக்கிறது.

இறுதியில், உண்ணாவிரதப் போராட்டம் என்பது மருத்துவத்தால் தீர்க்கக்கூடிய சவாலல்ல. இது அநீதி, விரக்தி அல்லது வேரூன்றிய மோதல்களின் சூழ்நிலைகளிலிருந்து எழும் ஒரு சமூக, அரசியல் மற்றும் மனிதப் பிரச்சினையாகும். மருத்துவம் எப்போதும் செய்வதை மட்டுமே செய்ய முடியும்: துன்பப்படும் நபரின் அருகில் நிற்பது, ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட உதவியை வழங்குவது மற்றும் கட்டுப்பாட்டு கருவியாக மாற மறுப்பது. இதைப்பற்றிப் புரிந்துகொள்வது மருத்துவர்களுக்கு மட்டுமல்ல, நம் அனைவருக்கும் முக்கியமானது. ஏனென்றால் நெறிமுறைகளுக்கும் கீழ்ப்படிதலுக்கும் இடையில் ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுக்குமாறு தன் மருத்துவர்களை வற்புறுத்தும் ஒரு சமூகம், ஏற்கனவே தனது அத்தியாவசியமான எதையோ இழந்துவிட்டது என்றுதான் அர்த்தம்.

“உண்ணாவிரதப் போராட்டம் என்பது ஒரு மருத்துவப் பிரச்சினை அல்ல. அது மருத்துவ விளைவுகளைக் கொண்ட ஒரு அரசியல் செயல்.” — உலக மருத்துவ சங்கம் (WMA)